Dorastałem na przedmieściach Sungai Petani w stanie Kedah. Moje życie było całkiem dobre. Poślubiłem cudowną i cnotliwą żonę. Miałem dwie kochające córki. Ale pewnego dnia moje życie wywróciło się do góry nogami.

W 2002 roku zacząłem odczuwać ciężkość w głowie i cierpiałem na częste bóle głowy. Pomyślałem, że czas znaleźć mniej stresującą pracę. Na początku 2003 roku rzeczywiście zmieniłem pracę — zostałem sekretarzem szkoły. Praca była dużo łatwiejsza niż poprzednia. Mimo że nie miałem wysokiej pensji, miałem więcej czasu, by spędzać go z córkami i żoną.

Jednak moje bóle głowy się nasiliły. Jedna lub dwie tabletki środka znieczulającego, które przyjmowałem, przestały działać. Recepty z prywatnej przychodni też nie pomagały. Stałem się bardzo wrażliwy na światło. Jasne światło pogarszało mój ból głowy. Często zostawałem w pokoju, by unikać światła słonecznego. Czasem mój ból głowy trwał 24 godziny, czemu towarzyszyły zawroty głowy, wymioty i inne objawy.

Miałem raka mózgu

W maju 2003 roku moje bóle głowy stały się częstsze, a mój wzrok był zamglony. Moja lewa powieka opadła i nie mogłem jej otworzyć. Poszedłem do lekarza w szpitalu ogólnym w Kuala Lumpur. Po badaniu obrazowym lekarz powiedział mi, że mam guz o wielkości 3–4 cm na przysadce mózgowej. Nazywało się to „gruczolakiem przysadki”, rodzajem guza mózgu. Ponieważ rósł, uciskał moje nerwy czaszkowe i powodował bóle głowy. Teraz uciskał lewy nerw wzrokowy, więc wpływał na mój wzrok. Najgorszym skutkiem byłoby niedowidzenie połowicze jednego oka (jednostronne) lub obu oczu (obustronne).

Lekarz poradził mi, abym natychmiast poddał się operacji usunięcia guza. Ale wskaźnik powodzenia operacji wynosił tylko 50%. Nie miałem jednak wyboru. Żona była ze mną podczas mojej hospitalizacji i dawała mi ogromne wsparcie i pomoc. To silna i pozytywna kobieta, która zachęcała mnie i pomagała przezwyciężyć mój pesymizm. Stale też pytała innych lekarzy o radę i miała nadzieję znaleźć alternatywne leczenie, abym mógł uniknąć operacji.

Mój guz zniknął

Zawsze jest lepszy sposób! Pewnego dnia czytałem w szpitalu malajskie czasopismo i zobaczyłem artykuł o skuteczności Eliksiru Tian Xian. Choć na rynku było wiele rodzajów produktów przeciwnowotworowych i prozdrowotnych, szczególnie zainteresował mnie ten lek. Pokazałem żonie artykuł i omówiłem go z nią. Żona miała krewnego, który był lekarzem, więc poprosiliśmy go o radę. Zachęcił mnie, bym wypróbował ten lek.

W tamtym czasie byłem dość kruchy. Gdy po raz pierwszy wypiłem Eliksir Tian Xian, dostałem bólu głowy, który trwał kilka godzin. Trochę się martwiłem, ale żona była bardzo spokojna i wierzyła, że lek działa. Musiałem tylko go nie odstawiać, a wszystko będzie dobrze. Dzięki jej zachętom wytrwałem i nabrałem sił.

Około dwa tygodnie później powiedziałem żonie, że moje lewe oko czuje się lepiej. Spojrzała na moje oczy i powiedziała: „Twoje oczy są otwarte!”. Byłem taki szczęśliwy. Miesiąc później wróciliśmy do szpitala na badanie i lekarz był zaskoczony, widząc, że mój stan się poprawia. Guz zmniejszył się do jednego centymetra. Lekarz powiedział, że mogłem otworzyć oczy, bo guz zmalał i nie uciskał już nerwów. Tak więc żona i ja nabraliśmy większej pewności co do mojego powrotu do zdrowia i zadbaliśmy też o przejście na zdrową dietę.

W marcu 2004 roku wyniki mojego badania obrazowego wykazały, że mój guz mózgu zniknął! W lipcu raport z rezonansu magnetycznego potwierdził, że go nie ma. Moje życie wróciło do normy. Chcę podziękować żonie za jej troskę i poświęcenie, dzięki którym tak szybko wyzdrowiałem.

Moja żona też zachorowała na raka

W połowie 2008 roku życie rzuciło kolejny cios. Moja żona zaczęła odczuwać ból brzucha. Poszła do szpitala na badanie i zdiagnozowano u niej raka żołądka. Zaproponowałem, aby przyjmowała Eliksir Tian Xian, ale odmówiła. Powiedziała, że jako urzędniczka państwowa dostaje specjalne świadczenia medyczne, jeśli podda się operacji i terapiom oferowanym przez szpitale państwowe. Powiedziała, że jeśli stać nas na kupno Eliksiru Tian Xian tylko dla jednej osoby, to będzie to dla mnie. Powiedziała, że ona go nie potrzebuje, i nalegała na wybór leczenia szpitalnego. Pozwoliła, żebym to ja miał Eliksir Tian Xian.

Żałuję, że nie udało mi się jej przekonać do przyjmowania Eliksiru Tian Xian. Patrzyłem, jak cierpi z powodu raka i jest torturowana chemio- i radioterapią. W maju 2009 roku zmarła. Byłem zdruzgotany i żadne słowa nie mogły opisać mojego bólu.

Moja żona poświęciła się, abym mógł żyć. Nigdy tego nie zapomnę.

Więcej świadectw ocalałych — rak mózgu

Dowiedz się więcej o roli Tian Xian we wspieraniu pacjentów: rak mózgu — informacje i świadectwa. Kluczowe składniki, badania naukowe i kolejne historie ocalałych z całego świata.