Chin Kooi Choo / 74 lata
Kedah, Malezja
Z wiekiem nauczyłam się płynąć z prądem, przeszedłszy w życiu tak wiele. Tak jest łatwiej żyć. Może to dzięki tej postawie i zdrowemu odżywianiu zwykle rzadko choruję. Zastanawiam się, czemu dzisiejsi młodzi ludzie zawsze wydają się tacy chorowici. Nigdy nie musiałam martwić się o swoje zdrowie, choć przez te ostatnie 3 lata dużo rozmawiałam z przyjaciółmi i krewnymi o raku, najbardziej obrzydliwej chorobie, jaka istnieje. Nie wiedziałam, że dotknie mnie ona w listopadzie 2007 roku.
Jak mogłam mieć raka trzustki, skoro czułam się dobrze?
Mieszkam w Kulim, w stanie Kedah. Zaczęłam pracować w wieku 17 lat. Za młodu byłam cudowną kobietą w lokalnym biznesie, ciężko pracując, by otworzyć własny sklep z artykułami żelaznymi, który prowadziłam przez kilka dekad. Teraz mój sklep rozrósł się i obejmuje 3 sąsiadujące lokale. Po pracy wracałam do domu i odpoczywałam, oglądałam telewizję, czytałam gazety, słuchałam muzyki lub ucinałam sobie drzemkę. Taka była moja rutyna. Z wiekiem regularnie chodziłam na coroczne badania lekarskie, a raporty zawsze wracały czyste. Bacznie zwracałam uwagę na swój stan fizyczny, ale nie znalazłam niczego niezwykłego, zanim uderzył rak.
Poszłam na badanie w marcu 2007 roku, bo nieco zdziwił mnie brązowawy mocz. Lekarz wykonał badanie, ale nic nie powiedział. Byłam zdziwiona, ale niczego nie podejrzewałam.
Później moja siostrzenica zabrała mnie na kolejne badanie w szpitalu Lam Wah Ee w Penang. Lekarz nie przekazał mi złych wieści, lecz powiedział o nich mojej siostrzenicy. Miałam guz o wielkości 6 cm w trzustce. Moi bliscy ukryli przede mną prawdę, bym nie wpadła w panikę. Lekarz powiedział mi tylko, że potrzebuję operacji brzucha, ale odmówił podania jakichkolwiek szczegółów. Myśląc, że to tylko drobny zabieg, obudziłam się po operacji i odkryłam ranę o długości 19 cm w poprzek brzucha. To była zdecydowanie duża operacja.
Nieznośne skutki uboczne chemioterapii
Dopiero gdy mój stan się ustabilizował, lekarz i moi bliscy powiedzieli mi prawdę. Powiedzieli, że po operacji będę musiała przejść chemioterapię, bo raka trzustki bardzo trudno wyleczyć. Chemioterapia osłabiła moje ciało. Całkowicie straciłam apetyt. Wymiotowałam aż do pojawienia się żółci, nawet jeśli zjadłam tylko trochę płynnego pokarmu. Wtedy poznałam przerażające skutki uboczne chemioterapii.
Wtedy przeczytałam w ogłoszeniu prasowym o książce zatytułowanej „Dzięki Bogu miałam raka”. Poprosiłam siostrzenicę, by mi ją zdobyła. Z książki dużo dowiedziałam się o raku i zrozumiałam szkodliwy wpływ chemioterapii na organizm. Jednocześnie dowiedziałam się o leku ziołowym zwanym Eliksirem Tian Xian, który mógł skutecznie kontrolować raka i łagodzić skutki uboczne chemioterapii, zmniejszając cierpienie pacjenta z rakiem.
Przerwałam chemioterapię i zamiast niej przyjmowałam Tian Xian
Postanowiłam więc zrezygnować z chemioterapii i spróbować Eliksiru Tian Xian. Wciąż pamiętam, że stałam się bardziej energiczna i rumiana po kilku dniach przyjmowania go, do tego stopnia, że poczułam impuls, by sprawdzić swój sklep. To doświadczenie wzmocniło moje zaufanie do produktu. Po 2 tygodniach przyjmowania go mój apetyt ogromnie się poprawił i mogłam więcej jeść. Z dnia na dzień stawałam się silniejsza. Bardzo szybko wróciłam do sklepu z artykułami żelaznymi, przeglądając rachunki. Gdy przyjrzałam się kosztom mojego leczenia, z wyłączeniem operacji i innych rachunków medycznych, odkryłam, że sama chemioterapia kosztowała mnie ponad 180 000 RM.
Cieszyłam się, że w porę odkryłam Eliksir Tian Xian, by pomógł mi nabrać sił i podnieść na duchu. Cieszyłam się też, że wcześnie zrezygnowałam z chemioterapii. Zapytany o rzeczywistą liczbę sesji chemioterapii, lekarz nie potrafił dać mi jednoznacznej odpowiedzi. Rok później nawet zadzwonił do mnie, bym wróciła na chemioterapię. Rok później, gdy poszłam na badanie kontrolne, wystawił mi świadectwo pełnego zdrowia.
Cieszenie się zdrowym życiem
Minęły trzy lata, a ja wciąż przyjmuję Eliksir Tian Xian, bo wierzę, że może on zapobiec nawrotowi. Pierwsze 5 lat po leczeniu raka jest najbardziej krytyczne, więc muszę być bardzo ostrożna we wszystkim, co robię, aby zapobiec nawrotowi. Traktuję Eliksir Tian Xian jako prozdrowotny suplement diety. W końcu nie jestem już młoda. Muszę dbać o właściwą profilaktykę zdrowotną, abym mogła prowadzić zdrowe życie na starość. Poleciłam Eliksir Tian Xian wszystkim moim przyjaciołom i krewnym, którzy mają raka, mając nadzieję, że będzie dla nich wielką pomocą.
Do dziś wciąż lubię chodzić do pracy w swoim sklepie. Dla mnie chodzenie po tych trzech lokalach to dobra forma ćwiczeń. Kiedyś piłam trzy filiżanki kawy dziennie i ten nawyk utrzymywał się u mnie przez prawie 20 lat. Ale teraz przestałam pić kawę, bo siostrzenica powiedziała mi, że nadmiar kawy też może być rakotwórczy. Rzuciłam ten nawyk z dnia na dzień dla dobra własnego zdrowia. W tych dniach bardzo uważam na swoją dietę i styl życia. Chcę żyć dłużej i spędzać więcej wartościowego czasu z rodziną.
